Sint-Godelieveabdij

Al in 1623 vestigden de Benedictinessen uit Gistel zich hier na de woelige geuzentijd. Enkele jaren later werd een nieuw, sober baksteenklooster opgetrokken. De beschermde kapel (1626), het ingangsgebouw (1633) en de zuidvleugel (1634) laten zich vandaag, samen met de pandgangen en de voormalige boerderij, nog steeds bewonderen. Binnenin de kapel domineert het barokaltaar, de preekstoel en het koorgestoelte in houtsnijwerk.

De zusters bleven in dit slotklooster tot eind 2013. Ze koesteren de stilte en spreken met specifieke gebaren, die ze leren tijdens de periode voorafgaand aan hun intrede. Elke dag geven klokken het ritme aan voor een ritueel van bidden en werken, ora et labora. De keuken, de tuinen, de slaapcellen, de spreekkamer, alles heeft zijn symboliek en betekenis. 

In januari 2021 krijgt Toerisme Vlaanderen deze site met haar rijke geschiedenis in erfpacht. Meteen start het onderzoek naar de ziel van deze bijzondere plek en de toekomstplannen. Tijdens de zomer van 2021 en voor het eerst in bijna 400 jaar, opende de Sint-Godelieveabdij in Brugge haar deuren. Meer dan 15.000 bezoekers grepen deze unieke kans om mee te denken over een nieuwe toekomst voor deze religieuze erfgoedplek. Finaal leverde een expertenteam en architectenbureau een masterplan voor de toekomst op.

Alle roerend erfgoed van de abdij werd tijdelijk verhuisd. De topstukken kregen hun plaats in het beveiligd depot van de stad. Alle ander materiaal en meubilair verhuisde naar het Kapucijnenklooster, aan de overkant van de straat. Dankzij een kijkvenster bewonder je er stukken uit de Sint-Godelieveabdij in een wisselende tentoonstelling is. Even binnenkijken in de tuin van de abdij kan dan weer via de groene poort aan huisnummer 49. 

De grote heropening kan je verwachten in 2027 (onder voorbehoud). Wat zal er te zien zijn? Een boomgaard met picknickplek, een verkooppunt van lokale producten in de boerderij, een moes-, kruiden- en bloementuin als collectieve meewerkplek, een bezoekerscentrum waar je het verhaal van de plek kan leren kennen, een cultureel programma in de kerk, … . Met deze invulling blijft de ziel van de plek leven en kunnen bewoners en bezoekers hier ook volop van meegenieten.